حامد کرزی هم اکنون در امریکا به سر میبرد. با تحولات واتفاقات هفته های گذشته، سئوالی که به ذهن میرسد این است که:
آیا این سفر از روی اقتدار است، ویا حقارت؟!
آیا این سفر از روی اقتدار است، ویا حقارت؟!
برای روشن شدن پاسخ این سئوال، مجبور هستیم مرور بر اتفاقات هفته های گذشته داشته باشیم.
در تاریخ ۱۹/۱۲/۱۳۸۸ دکتر محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری اسلامی ایران سفری داشت به افغانستان وسخنرانی آتشینی هم در حضور دولت مردان افغانستان علیه غرب ایراد نمود. ومتعاقب آن در تاریخ ۷/۱/۱۳۸۹ حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان برای شرکت در جشن نورزی مهمان ایرانی ها بود.
یک فرضیه:
فرض میکنیم در یکی از از این سفر ها در کابل ویا تهران، محترم حامد کرزی در دیدار خصوصی با دکتر محمود احمدی نژاد، از او تقاضای کمک وراهنمای میکند وبه اصطلاح استمداد میطلبد.! دکتر احمدی نژاد هم از روی انسانیت و رسالتی که یک فرد مسلمان به دوش دارد مختصری راهنمای میکند.
محتویات این گفتگو میتوانسته در مورد آشتی ملی، اقتدار ملی، خود باوری، وکسپ محبوبیت یک رئیس جمهور در داخل کشور بود ه باشد. این را از رفتار وسخنان کرزی میتوان حدس زد.
آغاز ماجراجوی کرزی:
در تاریخ ۱۲/ ۱ /۱۳۸۹ وبعد از باز گشت از سفر تهران وبه بهانه رد شدن باز نگری قانون جدید انتخابات توسط نمایندگان (ولسی جرگه) ۱ بخوانید. جناب کرزی سخنانی را بیان نمود.
در این سخنان کرزی حملات شدیدی را علیه غرب آغاز نمود وجملاتی را بر زبان آورد که هیچ کس انتظار شنیدن آن را نداشت. ۲ بخوانید.
بیان سخنان تند از جانب کرزی علیه غرب با سرعت در تمام رسانه های دنیا نشر شد وسران غربی مخصوصا" مسئولان آمریکای را دچار سر درگمی کرد. این سر درگمی را میشد در سخنان وموضع گیری های اولیه آنها به خوبی مشاهده کرد.
اما جناب کرزی به این سحنان هم بسنده نکرد ودر تاریخ ۱۷/۱/۱۳۸۹در قندهار رسما اعلام کرد که اگر چنانچه غربیان دست از دخالتهایش برندارند من به طالبان خواهم پیوست. ۳ بخوانید.
جناب کرزی با ایراد این سخنان وموضع گیری ضد غربی خود و به راه انداختن وپروژه ای عقب اقتاده جرگه مشورتی صلح که در زمان انتخابات قول آنرا داده بود میخواست به عنوان یک رئیس جمهور اقتدار وابتکار خود را نشان دهد تا هم در نزد ملت محبوبیت از دست رفته اش باز یابد وهم در نزد وسران گروه های مذهبی افغانستان وطالبان جای پایی بازکند، وهم یک ضرب شستی به رقیبان داخلی خود نشان دهدو انتقامی از نمایندگام ملت برای رد کردن وزیران پشنهادی بیگیرد.
اما اوضاع آنطور که جناب کرزی میخواست به پیش نرفت وغول رسانه های غربی دست به کار شدند وبه طور هماهنگ تبلیغات منفی علیه کرزی را آغازنمودند، در ابتدا اعلام شد که ممکن است سفر کرزی به آمریکا لغو شود ۴ بخوانید ودر ادامه متاسفانه با وقاحت تمام توهین ها وتحقیر ها ادامه یافت وکار به جای رسید که کار شناسان غربی به سلامت روانی کرزی شک کردند واورا معتاد به مواد مخدر داستند وحتی به عمد اسم اورا به جای حامد "حامل " نوشتند وبعد از اعتراض بعضی وبلاگ ها متاسفانه اقدام به اصلاح آن نکرد. اینجارا ۵ واینجارا ۶ بخوانید. آنچه باعث تاسف است این است که بعد از آن همه تحقیر وتوهین رسانه های غرب، به رئیس جمهورکشور عزیزمان، متاسفانه هیچ کسی به طور جدی عکس العمل نشان ندادند وبا کمال وقاحت رسانه های گستاخ غرب را همراهی کردند! ودولت محترم هم دست از پا دراز تر در اولین واکنش رسمی سخنگوی آن اعلام کرد که روابط افغانستان امریکا ایده ال است.! واز مسئولان آمریکای خواست که به رسانه توجه نکنند ومسایل را از طریق دیپلوماتیک دنبال کنند. در آخرین مورد هم پنتاگون اعلام کرد که که یک چهارم از مناطق کلیدی افغانستان حامی دولت حامد کرزی هستند.! این یعنی تیر خلاص .! ۷ بخوانید.
مجموعه این گفتار ها ورفتار از طرف غرب نشان میدهد که برای آنها منافع ملی شان در اولویت همه چیز است. وبرای آنها چه حامد باشید، چه حامل، فرقی ندارد، در هرصورت باید حمل کننده منافع آنها باشید.
حال باز میگردیم به سئوال اصلی که: آیا این سفر از روی اقتدار است ویا حقارت؟!
به طور معمول جنین سفر های باید از روی اقتدار انجام شود. زیرا زمانیکه بالا ترین مقام یک کشور به کشور دیگر سفر میکند، ازطرف یک ملت نمایندگی میکند ودر اصل پیام آن ملت حال چه مثبت باشد ویا منفی به گوش مسولان ملت دیگر میرساند ورسالت یک مسئول همین است که در این پیام امانت را رعایت نموده وخیانت نکند. وملت هم از مجموع نهاد های قانونی مانند پارلمان، واحزاب و نهاد دیگر تشکیل شده است.
اینجا مسئله ماندن ویا رفتن جناب کرزی نیست. ویا اینکه هنوز غربیان کرزی را میخواهند یا نه! نیست. چونکه کرزی حال با تقلب ویا بدون تقلب قانونا" رئیس جمهور افغانستان است وتا پایان پنج سال خواهد بود وطرح چنین بحث های جز اتلاف وقت چیزی دیگری نخواهد بود. بلکه مسئله این است که کرزی رئیس جمهور افغانستان است وهم اکنون به عنوان یک رئیس جمهور، به یک کشور ابرقدرت جهانی سفر نموده که از قضای روزگار همین کشور باعث شکست طالبان وبهبود نسبی اوضاع در افغانستان وبرقرای دموکراسی نیم بند فعلی میباشد. و ده هاهزار نیروی مسلح در افغانستان دارد وصد ها نفر کشته داده وسالیانه ومیلیاردها دلار کمک میکند.
از طرفی جناب کرزی چه دارد؟
یک ارتش غیر مسلح وبدون تخصص که حتی اجازه پرواز با یک هلیکوپتر را بر فراز کشور خودش را هم ندارد! یک ملتی خسته وفقیر که بنا برگفته خود همان غربیان یک چهارم آن از دولت حمایت میکند! که یقینا" این یک چهارم وابستگی مالی به دولت دارد وجز کارکنان و وابستگان آن به حساب می آید! یک پارلمان دارد که در چند نوبت حاضر نیست به وزیران پشنهادی رئس جمهورش رای مثبت بدهند! وبه گفته خود رئیس جمهور محترم نمایندگان پارلمان عاملین خارجی ها هستند! علما ورحانیونی دارد که هرکدام ساز خود را مینوازد وعده ای هم که به عنوان شورای علما، از دولت حمایت میکنند اگر یک ماه حقوق نگیرند خود مخالف سرسخت دولت خواهند شد. ودولتی دارد که زیر مجموعه آن تا خر خره در فساد ورشوه خواری غرق میباشند. وکشوری دارد که ترور وانفجار وانتحار در گو شه گوشه آن تبدیل به یک اتفاق عادی شده است.! واحزاب وگروه های فعال آن هم که با وزیش باد تغیر موضع میدهند! وهرچقدر رئیس جمهورشان توسط بیگانگان تحقیر شود، نیش آنها بازو بازتر میشود! واتهامات شخصی رئیس جمهور هم که در بالا به آن اشاره شد.!!!
نتیجه:
با مرور بر نوشته های بالا این طور میتوانم نتیجه بگیرم که: علت این سفر هرچی که باشد از روی اقتدار نیست.! زیرا یک شخص به تنهای وبرای یک کشور که دارای نهاد های قانونی متعددی هست، نمیتواند مقتدر باشد. و محترم کرزی دارای پشتوانه قوی، نه در داخل کشور ونه در خارج کشور نمیباشد. ومتاسفانه دارایت کافی را هم ندارد که در چنین مواقعی ابتکار عمل را در دست بگیرد.! بدون شک چنین سفر ها! وچنین فرصت های، اگر همراه با تدبیر ودارایت کافی انجام شود، وجماعت همدل،هم فکر،متحد ومنسجم متشکل از احزاب ونهاد های قانونی ونخبگان واقعی کشور پشت سر رئیس جمهور در حرکت باشند،حتما" به حال ملت فقیر ودر مانده ای افغانستان مفید خواهد وبود. اما به نظر من این سفر فقط برای ترمیم خراب کاری های هفته های گذشته ای محترم کرزی انجام شده است، وفایده ای برای ملت مظلوم افغانستان ندارد. چونکه قسمت اعظم انرژی جناب کرزی وهمراهانش را این فکر به خود مشغول کرده است که: چگونه رفتار وگفتار هفته های گذشته دولت محترم رادر نزد مسئولان آمریکای توجیه کنند، تا حس ترحم وانسان دوستی آنها به دست آید.!
در تاریخ ۱۹/۱۲/۱۳۸۸ دکتر محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری اسلامی ایران سفری داشت به افغانستان وسخنرانی آتشینی هم در حضور دولت مردان افغانستان علیه غرب ایراد نمود. ومتعاقب آن در تاریخ ۷/۱/۱۳۸۹ حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان برای شرکت در جشن نورزی مهمان ایرانی ها بود.
یک فرضیه:
فرض میکنیم در یکی از از این سفر ها در کابل ویا تهران، محترم حامد کرزی در دیدار خصوصی با دکتر محمود احمدی نژاد، از او تقاضای کمک وراهنمای میکند وبه اصطلاح استمداد میطلبد.! دکتر احمدی نژاد هم از روی انسانیت و رسالتی که یک فرد مسلمان به دوش دارد مختصری راهنمای میکند.
محتویات این گفتگو میتوانسته در مورد آشتی ملی، اقتدار ملی، خود باوری، وکسپ محبوبیت یک رئیس جمهور در داخل کشور بود ه باشد. این را از رفتار وسخنان کرزی میتوان حدس زد.
آغاز ماجراجوی کرزی:
در تاریخ ۱۲/ ۱ /۱۳۸۹ وبعد از باز گشت از سفر تهران وبه بهانه رد شدن باز نگری قانون جدید انتخابات توسط نمایندگان (ولسی جرگه) ۱ بخوانید. جناب کرزی سخنانی را بیان نمود.
در این سخنان کرزی حملات شدیدی را علیه غرب آغاز نمود وجملاتی را بر زبان آورد که هیچ کس انتظار شنیدن آن را نداشت. ۲ بخوانید.
بیان سخنان تند از جانب کرزی علیه غرب با سرعت در تمام رسانه های دنیا نشر شد وسران غربی مخصوصا" مسئولان آمریکای را دچار سر درگمی کرد. این سر درگمی را میشد در سخنان وموضع گیری های اولیه آنها به خوبی مشاهده کرد.
اما جناب کرزی به این سحنان هم بسنده نکرد ودر تاریخ ۱۷/۱/۱۳۸۹در قندهار رسما اعلام کرد که اگر چنانچه غربیان دست از دخالتهایش برندارند من به طالبان خواهم پیوست. ۳ بخوانید.
جناب کرزی با ایراد این سخنان وموضع گیری ضد غربی خود و به راه انداختن وپروژه ای عقب اقتاده جرگه مشورتی صلح که در زمان انتخابات قول آنرا داده بود میخواست به عنوان یک رئیس جمهور اقتدار وابتکار خود را نشان دهد تا هم در نزد ملت محبوبیت از دست رفته اش باز یابد وهم در نزد وسران گروه های مذهبی افغانستان وطالبان جای پایی بازکند، وهم یک ضرب شستی به رقیبان داخلی خود نشان دهدو انتقامی از نمایندگام ملت برای رد کردن وزیران پشنهادی بیگیرد.
اما اوضاع آنطور که جناب کرزی میخواست به پیش نرفت وغول رسانه های غربی دست به کار شدند وبه طور هماهنگ تبلیغات منفی علیه کرزی را آغازنمودند، در ابتدا اعلام شد که ممکن است سفر کرزی به آمریکا لغو شود ۴ بخوانید ودر ادامه متاسفانه با وقاحت تمام توهین ها وتحقیر ها ادامه یافت وکار به جای رسید که کار شناسان غربی به سلامت روانی کرزی شک کردند واورا معتاد به مواد مخدر داستند وحتی به عمد اسم اورا به جای حامد "حامل " نوشتند وبعد از اعتراض بعضی وبلاگ ها متاسفانه اقدام به اصلاح آن نکرد. اینجارا ۵ واینجارا ۶ بخوانید. آنچه باعث تاسف است این است که بعد از آن همه تحقیر وتوهین رسانه های غرب، به رئیس جمهورکشور عزیزمان، متاسفانه هیچ کسی به طور جدی عکس العمل نشان ندادند وبا کمال وقاحت رسانه های گستاخ غرب را همراهی کردند! ودولت محترم هم دست از پا دراز تر در اولین واکنش رسمی سخنگوی آن اعلام کرد که روابط افغانستان امریکا ایده ال است.! واز مسئولان آمریکای خواست که به رسانه توجه نکنند ومسایل را از طریق دیپلوماتیک دنبال کنند. در آخرین مورد هم پنتاگون اعلام کرد که که یک چهارم از مناطق کلیدی افغانستان حامی دولت حامد کرزی هستند.! این یعنی تیر خلاص .! ۷ بخوانید.
مجموعه این گفتار ها ورفتار از طرف غرب نشان میدهد که برای آنها منافع ملی شان در اولویت همه چیز است. وبرای آنها چه حامد باشید، چه حامل، فرقی ندارد، در هرصورت باید حمل کننده منافع آنها باشید.
حال باز میگردیم به سئوال اصلی که: آیا این سفر از روی اقتدار است ویا حقارت؟!
به طور معمول جنین سفر های باید از روی اقتدار انجام شود. زیرا زمانیکه بالا ترین مقام یک کشور به کشور دیگر سفر میکند، ازطرف یک ملت نمایندگی میکند ودر اصل پیام آن ملت حال چه مثبت باشد ویا منفی به گوش مسولان ملت دیگر میرساند ورسالت یک مسئول همین است که در این پیام امانت را رعایت نموده وخیانت نکند. وملت هم از مجموع نهاد های قانونی مانند پارلمان، واحزاب و نهاد دیگر تشکیل شده است.
اینجا مسئله ماندن ویا رفتن جناب کرزی نیست. ویا اینکه هنوز غربیان کرزی را میخواهند یا نه! نیست. چونکه کرزی حال با تقلب ویا بدون تقلب قانونا" رئیس جمهور افغانستان است وتا پایان پنج سال خواهد بود وطرح چنین بحث های جز اتلاف وقت چیزی دیگری نخواهد بود. بلکه مسئله این است که کرزی رئیس جمهور افغانستان است وهم اکنون به عنوان یک رئیس جمهور، به یک کشور ابرقدرت جهانی سفر نموده که از قضای روزگار همین کشور باعث شکست طالبان وبهبود نسبی اوضاع در افغانستان وبرقرای دموکراسی نیم بند فعلی میباشد. و ده هاهزار نیروی مسلح در افغانستان دارد وصد ها نفر کشته داده وسالیانه ومیلیاردها دلار کمک میکند.
از طرفی جناب کرزی چه دارد؟
یک ارتش غیر مسلح وبدون تخصص که حتی اجازه پرواز با یک هلیکوپتر را بر فراز کشور خودش را هم ندارد! یک ملتی خسته وفقیر که بنا برگفته خود همان غربیان یک چهارم آن از دولت حمایت میکند! که یقینا" این یک چهارم وابستگی مالی به دولت دارد وجز کارکنان و وابستگان آن به حساب می آید! یک پارلمان دارد که در چند نوبت حاضر نیست به وزیران پشنهادی رئس جمهورش رای مثبت بدهند! وبه گفته خود رئیس جمهور محترم نمایندگان پارلمان عاملین خارجی ها هستند! علما ورحانیونی دارد که هرکدام ساز خود را مینوازد وعده ای هم که به عنوان شورای علما، از دولت حمایت میکنند اگر یک ماه حقوق نگیرند خود مخالف سرسخت دولت خواهند شد. ودولتی دارد که زیر مجموعه آن تا خر خره در فساد ورشوه خواری غرق میباشند. وکشوری دارد که ترور وانفجار وانتحار در گو شه گوشه آن تبدیل به یک اتفاق عادی شده است.! واحزاب وگروه های فعال آن هم که با وزیش باد تغیر موضع میدهند! وهرچقدر رئیس جمهورشان توسط بیگانگان تحقیر شود، نیش آنها بازو بازتر میشود! واتهامات شخصی رئیس جمهور هم که در بالا به آن اشاره شد.!!!
نتیجه:
با مرور بر نوشته های بالا این طور میتوانم نتیجه بگیرم که: علت این سفر هرچی که باشد از روی اقتدار نیست.! زیرا یک شخص به تنهای وبرای یک کشور که دارای نهاد های قانونی متعددی هست، نمیتواند مقتدر باشد. و محترم کرزی دارای پشتوانه قوی، نه در داخل کشور ونه در خارج کشور نمیباشد. ومتاسفانه دارایت کافی را هم ندارد که در چنین مواقعی ابتکار عمل را در دست بگیرد.! بدون شک چنین سفر ها! وچنین فرصت های، اگر همراه با تدبیر ودارایت کافی انجام شود، وجماعت همدل،هم فکر،متحد ومنسجم متشکل از احزاب ونهاد های قانونی ونخبگان واقعی کشور پشت سر رئیس جمهور در حرکت باشند،حتما" به حال ملت فقیر ودر مانده ای افغانستان مفید خواهد وبود. اما به نظر من این سفر فقط برای ترمیم خراب کاری های هفته های گذشته ای محترم کرزی انجام شده است، وفایده ای برای ملت مظلوم افغانستان ندارد. چونکه قسمت اعظم انرژی جناب کرزی وهمراهانش را این فکر به خود مشغول کرده است که: چگونه رفتار وگفتار هفته های گذشته دولت محترم رادر نزد مسئولان آمریکای توجیه کنند، تا حس ترحم وانسان دوستی آنها به دست آید.!
